Hekwerken en muren - 2

In 1979 studeerde ik aan de (in naam) Katholieke Universiteit van Nijmegen. In het toen nog communistische Polen was er opvallenderwijs ook een katholieke universiteit, en wel in Lublin. De vakgroep waar ik studeerde organiseerde een studiereis naar verschillende universiteiten in Polen, en ook naar andere 'hoogtepunten' als de vernietigingskampen van Auschwitz en Maidanek.

 

Hallucinatoir: het IJzeren Gordijn passeren per trein met alle controles en vertragingen, grauwheid, armoede, dronkenschap, illegaal geld wisselen, maar ook de trots van de katholieken, vooral in Kraków, omdat Karol Wojtyła uit die stad tot paus was gekozen.

 

De ontmoetingen met plaatselijke studenten vonden plaats onder het wakend oog van de geheime dienst. Niet iedere student was overigen kritisch over het regime: een studente uit Wrocław zei dat "als de wetenschap iets anders zegt dan de filosofie, dan heeft de filosofie gelijk". Onze hoogleraar hield zich vooral bezig met geld, drank en vrouwen; de studenten hadden de taak om slimme vragen te bedenken bij lezingen...

Maar goed, het verhaal ging over hekwerken. Op de terugweg reden we door het volgens mij toentertijd meest depressieve treintraject: tussen Berlin Hauptbahnhof en Berlin Zoo. Je passeert dan het IJzeren Gordijn over een viaduct, na uiteraard weer de nodige controles te hebben ondergaan.

 

Mijn diafilms waren op, waardoor ik filmmateriaal in Polen moest kopen. Ik kon niets beters vinden dan zwart-wit negatieffilm, met zoals later bleek een zandkorreltje in de cassette. Ik nam snel twee foto's. De technische kwaliteit van de foto's past bij het gevoel dat de beelden (althans bij mij) opwekken.